تهران | رویداد «یا لثارات الامام» برگزار میشود؛
وقتی بانوان هنرمند ایران مقاومت را روایت میکنند
قم | قصه خانوادهای که اندوه را به خدمت و ولایتمداری تبدیل کردند
گاهی یک داغ، پایان یک راه نیست؛ آغاز مسیری تازه است. برای خانم قرهبقلو و خانوادهاش نیز خبر شهادت حضرت آیتالله امام خامنهای(ره)، تنها یک اندوه بزرگ نبود؛ جرقهای بود برای آغاز حرکتی که رنگ خدمت، ولایتمداری و جهاد مردمی به خود گرفت.
به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، گاهی یک داغ، پایان یک راه نیست؛ آغاز مسیری تازه است. برای خانم قرهبقلو و خانوادهاش نیز خبر شهادت حضرت آیتالله امام خامنهای(ره)، تنها یک اندوه بزرگ نبود؛ جرقهای بود برای آغاز حرکتی که رنگ خدمت، ولایتمداری و جهاد مردمی به خود گرفت.
در همان روزهای نخست، تصاویر رهبر شهید را چاپ کردند و در محله نصب کردند. هر شب در تجمعات مردمی حضور یافتند تا سهم خود را در پاسداشت یاد و راه ایشان ادا کنند. اما هنوز از آن روزها زمان زیادی نگذشته بود که داغ دیگری بر دلشان نشست؛ ابوذر رستمینیا، داماد خانواده و خادم سالهای پیادهروی اربعین، در همان زمستان با حمله به یکی از پادگانها به شهادت رسید. مردی که سالها با هنر آشپزی، زائران مسیر نجف تا کربلا را خدمت کرده بود و خدمت به مردم را بخشی از سبک زندگی خود میدانست.

این فقدان، خانواده را بیش از پیش به فکر ادامه راه او انداخت. خانم قرهبقلو میگوید: «بعد از شهادت آقا ابوذر، مدام از خودمان میپرسیدیم چگونه میتوانیم راهش را ادامه دهیم. به این نتیجه رسیدیم که بهترین راه، همان کاری است که خودش همیشه انجام میداد؛ خدمت به مردم.»
همین تصمیم، آغازگر یک حرکت مردمی شد. ابتدا با چند لقمه غذای ساده که میان مردم حاضر در تجمعات توزیع میشد. بعد، آشپزخانهای کوچک پشت یک وانت در نقطهای از مسیر که کمتر موکبی در آن حضور داشت، شکل گرفت. سرمای شبها نتوانست مانع این خدمت شود و گرمای محبت، جای سرمای هوا را گرفت.
با گذشت زمان، تصمیم گرفتند این حرکت را ماندگارتر کنند. برای تهیه نخستین تجهیزات، یکی از اعضای خانواده گوشواره خود را اهدا کرد تا هزینه خرید سیستم صوتی فراهم شود. پس از آن، با یک سازه ساده، چادر و امکاناتی ابتدایی، موکبشان در بلوار زینبیه قم؛ یکی از مناطق کمبرخوردار شهر، برپا شد.
_1785226050.jpg)
از آن روز، چراغ این موکب هر شب روشن ماند. چای، غذا و پذیرایی ساده، اما سرشار از محبت، سهم مردم بود. به مرور، این موکب به پناهگاهی برای اهالی منطقه تبدیل شد؛ تا جایی که برخی خانوادهها وعده شام خود را بر سفره همین موکب حساب میکردند و خادمان موکب، این اعتماد را بزرگترین افتخار خود میدانستند.
با نزدیک شدن به مراسم تشییع «رهبر شهید»، این خانواده بار دیگر خود را برای خدمتی بزرگتر آماده کردند. موکب با تکیه بر تجربه ماههای گذشته، ۴۸ ساعت بهصورت شبانهروزی از زائران حضرت آقا و مهمانان حضرت فاطمه معصومه(س) پذیرایی کرد؛ خدمتی که ریشه در همان عهد نخستین داشت.
_1785226105.jpg)
2026-07-28
T
T